غریبه ی پنج سال پیش...

بعد چند وقت فرصت شد که بیام اهواز...با چند تا از دوستای قدیمی دور هم جمع شدیم ، بجز من و نارین بقیشون دو سه تا بچه دارن :)و جالب که هیچکس از زندگیش راضی نیست و همشون مچ همسر گرامی رو با یکی گرفتن و این واقعا وحشتناکه!وحشتناک تر اینکه هیچکدوم قیافه ی خودشون رو ندارن ، همه عمل و بوتاکس و ژل و....از عنوان هایی که با اون همسرشون رو سیو کرده بودن هم نگم بهتره غریبه ی پنج سال پیش......

هوا بهاریه و ساحلی شلوغه...

حال و هوای اهواز شب و روز نداره ، همیشه زنده س

گاهی اصلا دلم نمیخواد صبح بشه...

ظاهرا حواسم به حرفای نارینه اما سرم پُر از حرفاشه ، نمیتونم نگرانش نباشم...

غریبه ی پنج سال پیش......

زیباترین قسمت زندگیم اینه که : به حضور کسی نیازی ندارم! غریبه ی پنج سال پیش......